Był 21 grudnia 1988 roku. Lockerbie, niewielkie miasteczko w południowo-zachodniej Szkocji powoli szykowało się do nadchodzących Świąt Bożego Narodzenia. Dzień był brzydki, mroźny, typowy dla Szkocji o tej porze roku.
O godz. 18.25 z lotniska Heathrow w Londynie, położonego kilkaset kilometrów od Lockerbie, wystartował Boeing 747 należący do amerykańskich linii lotniczych Pan American.
Dosłownie kilka kroków od głównego rynku starego Damaszku, pewien młody sprzedawca imieniem Mahmud zaznajamia mnie z dosyć nietypowym syryjskim produktem- muzycznymi figami.
W tym roku udało mi się wybrać w wakacje do Emiratów – kraju, który od dawna bardzo mnie interesował. Ciekawa byłam, jak wygląda świat arabski w tym innym, bogatym wydaniu, jacy są mieszkańcy państwa arabskiego, którym się udało – przynajmniej w sensie ekonomicznym.
Ci którzy wchodzicie tutaj nie spodziewajcie się opisów wielkich bitew parafrazując słowa wielkiego poety włoskiego Dantego tak można zacząć recenzję książki Davida Nicolle Wojny za wiarę chrześcijaństwo i dżihad 1000-1500”. Nie jest to książka o wielkich bitwach, zwycięskich wojnach, jest to książka o warsztacie bitew i wojen.
W związku z pytaniami od naszych Czytelników o możliwość pomocy dla Strefy Gazy, podajemy namiary na dwie organizacje pozarządowe, które mają swoje filie w Gazie i zajmują się pomocą charyatywną. Informacje te otrzymaliśmy od Przedstawicielstwa Rzeczpospolitej Polskiej przy Palestyńskiej Władzy Narodowej w Ramallah.
Nie ma większej hipokryzji niż sposób, w jaki arabskie państwa takie jak Egipt i Arabia Saudyjska oraz wspierane przez USA władze Autonomii Palestyńskiej zajmują się trwającym koszmarem Strefy Gazy. Po bliskim przyjrzeniu się ostatnich oświadczeń egipskich i saudyjskich urzędników można stwierdzić, że przywódcy tych krajów skutecznie zaadoptowali izraelskie stanowisko w stosunku go Gazy.
Centrum Badań nad Terroryzmem Collegium Civitas we współpracy z Ambasadą Kanady w Warszawie mają przyjemność zaprosić na konferencję: “Misja w Afganistanie: ograniczenia i wyzwania. Zwalczanie terroryzmu AD 2009”. Konferencja połączona będzie z otwarciem wystawy zdjęć "Udział Kanady w odbudowie Afganistanu”.
Khaled Hroub, dyrektor Cambridge Arab Media Project realizowanego przy współpracy z Centrum Studiów Bliskowschodnich i Islamskich Uniwersytetu w Cambridge, autor książki Hamas: Political Thought and Practice będącej jedną z podstawowych pozycji naukowych dotyczących Hamasu pokusił się o dość nietypową publikację. Po sześciu latach od wydania swej pierwszej książki o Islamskim Ruchu Oporu postanowił skierować swą kolejną analizę do zupełnie innego odbiorcy – do przeciętnego czytelnika, nie zajmującego się fachowo omawianym problemem.
Ruszyła izraelska inwazja lądowa na Strefę Gazy. Szczególnie zadowolony z takiego obrotu spraw może być dowódca programu rakietowego Islamskiego Dżihadu Abu Hamza. Już przed rokiem mówił w wywiadzie dla tygodnika The Observer, że celem ataków rakietowych na Izrael nie jest przede wszystkim zabijanie ludzi, gdyż Kassamy mają bardzo niewielką siłę rażenia, ale sprowokowanie Izraela do tego by wkroczył do Strefy Gazy i stworzenie sytuacji, w której jego ludzie mieliby w końcu szansę na „zabicie jak największej ilości syjonistów”.
W ostatnich dniach w Turcji zainaugurował działalność pierwszy całodobowy kanał telewizyjny w języku kurdyjskim – TRT-6. Niezależnie od jakiejkolwiek krytyki, zarówno ze strony tureckiej, jak i kurdyjskiej, nie sposób nie dostrzec dużej wagi tego wydarzenia.
Jako stypendysta Fulbrighta i profesor amerykańskiej literatury na Islamskim Uniwersytecie w Gazie, zawsze wolałem zachowywać milczenie wobec konfliktu izraelsko palestyńskiego. I zawsze czułem, że moją misją jest nauczanie miłości i pokojowego współistnienia. Jednakże, zmasowana ofensywa Izraela przeciwko Strefie Gazy zmusiła mnie do przemówienia.
„Puszczę muzykę i będę świętował, to, co izraelski lotnictwo robi” to są słowa wypowiedziane dzisiaj na Al-Dżazirze przez Ofera Szmerlina urzędnika izraelskiej obrony cywilnej w Sderot na obszarze sąsiadującym z Gazą, gdy obrazy ostatnich masakr dokonanych przez Izrael są nadawane na całym świecie.
Z wielkim smutkiem obserwujemy bezkarne zabijanie niewinnej i bezbronnej ludności palestyńskiej w Strefie Gazy oraz równanie z ziemią domów, szpitali, meczetów i urzędów. Rada Imamów przy LM ostro potępia tę masakrę i rzeź ludności cywilnej, która podkopuje wszelkie próby porozumienia i pokojowego współżycia narodów i religii.
Ponad 370 zabitych i 1700 rannych. Cywile czy terroryści? Konieczna operacja wojskowa czy skuteczna kampania przedwyborcza? Kto jest temu winien? Kto zaczął pierwszy? Czy można było tego uniknąć? Dlaczego Palestyńczycy w Gazie popierają Hamas? Rodzą się setki pytań na które usłyszeć można skrajnie różne odpowiedzi. W rozmowach z Palestyńczykami i Izraelczykami na temat trwającego ataku na Strefę Gazy emocje biorą górę.
Apel muzułmanów i organizacji muzułmańskich w Polsce o zaprzestanie mordnowania ludności cywilnej obywateli palestyńskich w Strefie Gazy: Z wielkim niepokojem i ubolewaniem śledzimy narastającą liczbę zabitych i rannych w kolejnym dniu bombardowania strefy Gazy przez artylerię izraelską.
As-salamu aleikum wa rahmatullah wa barakatuhu... Piękne słowa, codzienne pozdrowienie milionów muzułmanów na całym świecie. Zwrot niosący ze sobą tak ważną, uniwersalną treść - życzenie pokoju, miłosierdzia i błogosławieństwa dla wszystkich, z którymi się spotykamy. Przypomnienie o tym, że w każdej chwili naszego życia ktoś nad nami czuwa i pokazuje drogę do szczęścia. Nie zawsze jednak o tym pamiętamy.
28 grudnia 2008 roku Sekretarz generalny Hezbollahu Sajjed Hasan Nasrallah wezwał do masowego udziału w zgromadzeniu na południowych przedmieściach Bejrutu w celu potępienia izraelskiej agresji na Gazę i wyrażenia solidarności z palestyńskim narodem. Nasrallah przemawiał na dużym ekranie w czasie uroczystości pierwszego dnia Aszury w kompleksie Sajjeda Szouhada w Dahiji.
Przed kilkoma dniami trafiłam w telewizji na końcówkę programu, opowiadającego o siostrze Emmanuelle – zakonnicy, która stworzyła własne stowarzyszenie – ASMAE. ASMAE to organizacja pozarządowa, laicka i apolityczna, otwarta dla wszystkich i na wszystkich, a pomagająca potrzebującym dzieciom na całym świecie. Między innymi w Egipcie i Libanie.
